Glas Muslimana Crne Gore

Informativni portal



Aktuelnosti

June 21, 2019

Avdul Kurpejović: Zahtjev predsjednicima države i Vlade

More articles by »
Written by: admin

Iako su u jednom broju izdanja Matice muslimanske djelimično i cjelovito analizirani politički, kulturni i nacionalni položaj pripadnika manjinskog muslimanskog naroda u odnosu na položaj pripadnika drugih manjinskih naroda, imajući u vidu da je u knjizi:

                  Ko smo mi
Muslimani Crne Gore

        Na naučno utemeljen, dokumentima provjeren i time istinit način u Knjizi je dat prikaz pripadnika manjinskog autohtonog muslimanskog naroda od etnogeneze istorijskim evolutivnim procesom do narodnosnog oformljenja i oznaničenja kulturnog i nacionalnog identitet kao i njihovog položaja u stanju tihe nacionalne asimilacije od postanka do današnih dana, nacionalne diskriminacije i ugroženosti nacionalnog identiteta kolektivnim nametanjem tužeg, nepostojeće, što je školski primjer nametanja asimilacije u 21. vijeku, ocijenio sam da se u ovom dokumentu iskaže stvarni sadašnji položaj i neizvjesnost poboljšanja. 

U ime Matice muslimanske Crne Gore predsjednik Države, Vlade i ministri prosvjete, kulture, ljudskih i manjinskih prava, pravde i javne uprave su u više navrata, neki svake godine, dobili i dobijali  pisana obraćanje, zahtjeve, podneske i ukazivanja na nepovoljan položaj manjinskog muslimanskog naroda, zbog nesrovođenja zakona Vladine strategije manjinske politike i Ustavom zajemčenih prava u odnosu na manjinski autohtoni muslimanski narod i njihov neravnopravan položaj sa pripadnicima drugih manjinskih naroda, ali se stanje nije promijenilo, jer su ministri odbili da sprovode zakone i Ustav. Skoro svi ministri su ignorisaali obraćanje matice muslimanske Crne Gore Samostalnog udruženmja u oblasti kulture manjinskog muslimanskog naroda, jedine kulturne institucije u njihovoj istoriji koja traje oko 700. godina.  

Iako je u redovnoj dostavi knjiga Ko smo mi Muslimani Crne Gore, poslata i Vama, nijesmo uvjereni da ste je dobili već da je završila u Biblioteci, to se ista dostavlja lično Vama.

Mole se  primaoci dokumenta da ne zamjere na opštirnosti, jer nije bilo moguće kraćim osvrtom prikazati politički, kulturni i nacionalni nepovoljni položaju manjinskog muslimanskog naroda, njegovo ignorisanje i zanemarivanje, tako da se skoro i ne pominje u Crnoj Gori što vodi njegovog nestank što se ne smije dozvoliti u 21. vijeku u demokratskoj, građanskoj i državi sa vladavinom prava, jer to bi bio neoprostiv presedan sa dalekosježnim negativnim  posledicama po ugled i autoritet države koja je blizu članstvu u Evropskoj uniji i autohtoni muslimanski narod poslije skoro 700. godina postojanja.      

Ako su Crnogorci stud temeljac državnosti Muslimani su prvi stabilni anker tom stubu, jer nemaju niti želje da imaju drugu rezervnu državu, kao  što je imaju pripadnici svih drugih manjinskih narpoda

Nacionalni status i položaj pripadnika manjinskog autohtonog muslimanskog naroda Crne Gore je Ustavom ozvaniče Preambulom po kojoj su slobodni i ravnopravni građani, pripanici naroda i nacionalnih manjina koji žive u Crnoj Gori: Crnogorci, Srbi, Bošnjaci, Albanci, Muslimani, Hrvati i drugi privrženi demokratskoj građanskoj Crnoj Gori.

Iako je od donošenja Ustava proteklo 12 godina, pripadnici manjinskog autohtonog muslimanskog naroda nijesu ravnopravni i jednaki sa pripadnicima drugih manjinskih naroda i drugih naroda Crne Gore u ostvarivanju svojih prava i sloboda. Oni se više godina nalaze u najnepovoljnije političkom, kulturnom i nacionalnom položaju u odnosu na pripadnike drugih manjinskih naroda.

Pripadnici manjinskog autohtoinot muslimanskog naroda egzistiraju u Crnoj Gori od svog postanka do 21. vijeka ili oko 700 godina i za svo vrijeme izloženi su,  tihoj nacionalnoj asimilaciji, jer  nastavnim programima nije obuhvaćena njihova istorija, tradicija  i kultura, a jeste pripadnika svih drugih manjinskih naroda.

             Ustav Republike Crne Gore iz 1992. godine.

 je eliminisao tihu
nacionalnu asimilaciju time što je jamčio, članom 71 da  „Nastavni program prosvjetnih ustanova
obuhvata i istoriju i kuluru nacionanih i etničkih grupa“ Ustav je važio 15. godina i nijedan od tolikog
broja mijenjanin ministara nije ostvario ovo Ustav zajamčeno pravo.

                 Ustav Crne Gore iz 2007. godine.

 Članom 79 tačkom 4, je
zajemčeno pravo pripadnicima manjinskih naroda:

          Da “nastavni
programi obuhvataju i istoriju i kulturu pripadnika manjinskih naroda i drugih
manjinskih nacionalnih zajednica“. Proteklo je 12. godina to pravo
nijeostvareno, iakoje svake godine od Matice muslimanske Crne Gore traženo da
se to uradi. Ministri nijesu ni odgovarali, već su seignorantskii omaložavaju
odnosili. Oni time namjerno produžavaju nacionalni tihu asimilaciju ovog naroda
koja traje od njihovog postanka.

       Zakon o manjinskim pravima i slodama.

 članom 5, propisano je: “Obratzovni programi u ustanovama i školamasa nastavom na službenom jeziku sadrži teme iz maternjeg jezika i književnosti, istorije, umjetnosti i kulure manjinskih naroda i drugih manjinskih nacionalnih zajednica i druge sadržaje koji pospješuju međussobnu toleranciju i suživot“.

      Vladina stratdegija
manjinske politike iz 2008. godine.

 u dijelu Obrazovanje,
pod 2.4.1. „Predškolsko, osnovno,  i
srednjoškolsko obrazovanje izmjena i usklađivanje nastavno-naučnih i
vaspitno-obrazovnih programa u cilju usklađivanja adekvatnih sadržaja iz
kulture,tradicije i istorije manjina. Ovo podratzumijeva unušenje ovih sadržaja
kao obaveznih u vaspitno-obrazovni proces na svim nivoima. Svi učenici, i
pripadnici manjina i većina treba da imaju ove dodatne sadržaje; takođe“. Na 16
strani pod brojem: 2.4.2. ROK: propisano je: „Imajući u vidu družinu trajanja
obrazovnog ciklusa,

                                                 3.   

Strategijom se  projektuje
maksimalan rok od 4. godine koji obuhvata evenualnu zakonodavnu intervenciju,
donošenje ili izmjenu postojećih nastavnih planova i programa, a kao poseban
razlog utvrđivanja ovakvog roka navodi se potreba implementacije ovih programa
koja se najčšće sprovodi u najznačenom roku“.

     Sve Ustavom
zajemčeno, zakonom propisanmo i Vladinom strategijom manjinske politike decidno
razrađeno i oročeno na 4. godine, ne važi za ministre ministarstava

 prosvjete u državi sa
vlaavinom prava kada su u pitanju pripadnici manjinskog autohtonom muslimanskog
naroda.

     Za ministra
prosvjete ne važe ni odredba Ustava o zabrani asimilacije niti, saglasno članu
9 Ustava,kojis se odnosni na Pravni poredak, važi odredba člana

            Evropske
konvencije o zaštiti nacionalnih mnjina.

 Odredba tog člana
glasi:

    “1.
Ugovornice se obavezuju da unapređuju uslove za održavanje i razvijanje kulture
pripadnika nacionalnih manjina i očuvnje neophodnih elemenata njihovog
identiteta, vjere, jezika, tradicije i kulturnog nasleđa.

     2. Bez štete pomjere
pretuzete u okviru svoje opšte integracione politike, ugovornice će se udržavati
od politike i prake asimilacije pripadnika nacionalnih manjina protivnop
njihovoj voli i štititi ih od SVAKE AKCIJE USMJERENE TAKVOJ ASIMILACIJI”.

     Ministar
prosvjete ne primjenjuje ni Zakonm o opštem upravnom postupku pop kome je dužan
da o podenesku donese rješenje sa obrazloženjem i pravnom poukom u roku od
mjesec dana. On, ne samo što nije donio rješenje ni po jednom podnesku Matice
muslimanske, već nije našao za shodno da obavijesti o tome hoće li se podnesak
razmatrati, jeli razmatranje u toku ili se neće razmatrati.

   Za ovog ministra ne
postoji ni Zakon o zabrani diskriminacije koju ispoljava iz člana 1 ovog
Zakona.

    Znači da je
njegova samovolja, koju podržava vlada. iznad Ustava i pomenutih zakona i da za
njega Crna Gora nije država sa vladavinom prava i jednakih prava i sloboda svih
građana.

    Istorija,
tradicija i kultura  su obuhvaženi ovim
programima i uđbenicima svih drugih manjinskih naroda, Albanaca, Hrvata i
novonastalih Bošnjaka, a nijesu samo Muslimana.

                     Z
A Š T O ?

Je li to fiha nacionalna asimilacaija ili nacionalna
afirmacija.

Je li to nacionalna diskriminacija ili  antidiskriminacija.

Da li mogu postojati validni razlozi za samovolju prethodnih
i sadašnjef ministara prosvjete za ovakav odnos prema manjinskom muslimanskom
autohtonom narodu.

    Izdanjima Matice
muslimanske, jer se istorijske, kulturne i naučne institucije nijesu bavile
istorijom, tradicijom, kulturom i nacionalnom osobenošću autohtonih naroda,
Kurlturni identitet Muslimana Crne Gore, Vjerske, kulturne i etnološkeodlike
tradicionalnog braka i porodice muslimanskog naroda Crne Gore,  Slovenski Muslimani zapadnog Balkana, Vjersko
i kulturno u nacionalnom identiteu Muslimana Crne Gore, Kulturna baština
Muslimana Crne Gore, Istorija Muslimana Crne Gore, knjiga prva i knjiga druga,
Muslimani Crne Gore od pada Zete (1499) autora

                                               
4.  

 istoričara dr. Ejupa
Mušovića, Etmploškepdlike Muslimana Crne Gore, Zatita i očuvanje kulurnog
identiteta i baštine Muslimana Crne Gore i Ko smo mi Muslimani Crne Gore, 2018.
godine, je mogući riješiti pitanje obuhvatnosti pomenutim programima tradicije,
istorije i kulture manjinskog autohtonog naroda Crne Gore.

       Očita je
amovolja ministara i njihov odnos prema manjinskom muslimanskom narodu koji
ženje i dalje držati u dihoj nacionalnoj asimilaciji i primoravati djecu
muslimanske nacionalnojsti da uče istoriju, kulturu i tradiciju drugih naroda,
a ne svoju.

       O ovakvom
nepovoljnom političkom, kulturnom i nacionalnom položaju Matica muslimanska
vodi prepisku, šalje zahtjve, obraća se predsjedniku Države, predsjedniku
Vlade, predsjedniku DPS, Odboru za ljudska prava i slobode Skupštine Crne Gore,
Delegaciji Evropske komisije u Podgovici, ali je sve to uzaludno.

    Ako je Crna Gora država sa vladavinom prava
imali nekog državnog organa koji može da privolji samovoljnog ministra
prosvjete da ostvaruje Ustavom zajemčena prava i zakonima normiranim pravima
pripadnika manjinskih naroda, u konkretnom slučju manjinskog muslimanskog

                              DRUGO PITANJE

         Nepovoljnog političkog,
kulturnog i nacionalnog položaja je neostvarivanje člana 79 tačke 6 Ustava,
kojim je zajemčeno pravo pripadnika manjinskih naroda:

„da osnivaju prosvjetna, kulturna i vjerska udruženja uz materijalnu
pomoć držane.

      Matica je na
Posebnoj sjednici skupštine, 05.10.2008. godine osnovana po članu 79 tačci 6
Ustava i članu 9 Zakona o manjinskim pravima i slobodama kao kulturno udruženje
pripadnika manjinskih naroda, upisana u Centralni registar kod Privrednog suda
i ispunjila uslove za materijalnu pomoć države.

   Matica je upisana u Centralni registar koji se
vodio kod Privrednog suda pod Šifrom djelatnosti 73210 Istraživanje i razvoj u
društvenim djelatnostima pod kojom šifrom su pisane sve naučne, kulturne
istorijske druge institucije Crne Gor, počev od Crnogorske akademije nauka i
umjetnosti pa dalje.

    Ovo pravo je bilo
zajamčeno članom 70 Ustatva Republike Crne Gor 1992. gidune “Pripadnici
nacionanih i setničkih grupa imaju pravo osnivnja prosvjetnih,kulurnih i
vjerskih udruženja, uz materijaslnu pomoć države”.

      Članom 9 Zakona
o manjinskim pravima i slobodama je propisan

    “U
cilju očuvanja i razvoja nacionalnih ili setničkih identiteta, manjinski narodi
i druge manjinske nacionalne zajednice i njihovi pripadnici imaju pravo da osnivaju
ustanove, društva, udruženja, i nevladine organizacije u svim oblastima
društvenog života.

   U finansiranju
organizacija iz stava 1 ovog člana učestvuje i Crne Gore  u skladu sa materijalnim mogućnostima.

   U ostvarivanju ovog
člana Crna Gora učestvuje samo u finansiranju projekata, ali ne
u finansiranju organizacija.

                                        
5.

       Vladina strategija manjinske politikeiz
2008. godine.

 Decidno je razrađeno
ostvarivanje ovog Ustavom zajemčenog prava.

      U dijelu Obrazovanje  pod:

       “2.4.1.
Predškolko, osnovno i srednjoškolsko obrazovanje:
izmjena i
usklađivanje nastavno-naučnih i vaspitno-obrazovnih programa u cilju
uključivanja adekvatnih sadržaja iz kulture, tradicije i istorije manjina. Ovo
podrazumijeva unošenje ovih sadržaja kao obaveznih  u vaspitno-obrazoni proces n svim nivoima. Svi
učenici i pripadnici manjina i većina, treba da imaju ove dodatne sadržaje,
takođe.”

      Na strani 36
Vladine strategije upisan je ROK: Imajući u vidu dužinu trajanja obrazovnog
ciklusa, Strategijom se projektuje maksimalan rok od četiri godine  koji obuhvata eventualna zakoodavna, donošenja
ili izmjenu postojećih nastavnih planova i programa, a kao poseban razlog
utvrđivanja ovakvog roka navodi se potreba implementacije ovih programa koja se
najčešće sprovodi u naznačenom roku”.

       Nakon odbijanja
Ministarstva kulture da realizuje Ustavom zajemčeno pravo materijalne pomoći
države Matici muslimanskog, Matica je obratila Ministarstvu za 

 ljudska i manjinska
prava se, dana 06.03.2013. godine za mišljenje kojeministarstvo je nadležno za
realizaciju

      Ministarstvo je
Mišljenjem pod. br. 01-533/13 od 12.03.2013. godine odgovorilo:

“ocjenjuje se  da
organi upravljanja Matice muslimnske, za ostvarivanje materijalne pomoći države
u skladu sa Ustavom i važećim propisima, treba da se obrate ministarstvu
nadležnom za kluturu, jer je udruženje osnovano u oblasti kulture manjinskog
muslimnskog naroda. Takođe, s obzirom na namjenu osnivanja Fonda za zaštitu i
ostvarivanje manjinskih prava, Matica muslimanska se upućuje da kroz mogućnost
dobijanja sredstava i od ove institucije ostvaruje prava na materijalnu pomoć države”. 

     Međutim,
Ministarstvo kulture ignoriše zvanično mišljenje Ministarstva za ljudska i
manjinska prava o svojoj nadležnoisti da ostvari ovo Ustavom zajemčeno pravo.

     Fond za zaštitu i
ostvarivanje manjinskih prava učestvuje u finansiranju projekata, a to nije
isto što i finansiranje institucija, kulturnih udruženja u vidu materijalne
pomoći države, kako stoji u mišljenju Ministarstva za ljudska i manjinska
prava.  

    Matica muslimanska
Crne Gore je jedino Samostalno udruženje u oblasti kulture manjinskog naroda u
Crnoj Gori osnovano po članu 79 tačci 6 Ustava i koje je upisano u Centralni
registar kod Privrednog suda, jer sva druga kulturna udruženja su organizacije
kao petočlane ili tročlane porodične koje su osnovali pojkedinci kako

bi mogli da konkurišu kod Fonda za manjine za dobijanje
sredstava za lične potrebe. Neshvatljivo je da nevladoinu prganizaciju mogu
osnovati tri državljanina, od čega jedan može biti maloletak. To kompromitacija
tog institucionalnog oblika organizovanja.

   Ministarstvo
kulture neće da ostvari Ustavom zajemčeno pravo, jer direktorka Direktorata
Dragica Milić izmišlja nepostojeće i neostvarljive razloge i time nastavlja
diskriminatorski odnos od osnivanja Matice, kada je bila pomoćnik ministra.

    Ministarstvo
kulture je stvoilo sve uslove, prosorne, administrativne, tehničke i
finansijske za Maticu crnogorsku od dana osnivanja 1993. godine, iako se
kulturom,

                             
                  6.   

 istorijom i naukom u
Crnoj Gori bavilo više institucija koje se finansiraju iz državnog budžeta.

       Ministarstvo je
početkom 2010. godine za Maticu crnogorsku predložilo poseban Zakon koji je
usvojen i tako je postala i ona budžetska ustanova koja svake godine dobija iz
državnog budžeta preko 200.000,00€.

       Za Maticu
muslimansku ne može ni ono što Ustav decidno jemči materijalna pomoć države
koja bi iznosila godišnje oko 10% sredstava koja dobija Matica crnogorska. Je li
to jednakost, ravnopravnost, pravda i vladavina prava.

      Za Maticu
muslimansku Crne Gore, od dana osnivanja 1996. godine od Ministarstva kulture
nije moglo ništa, poslovni proa+stor, tehnička sredstva, administrativni
radnika i finansijska sredstva, iako je prva i jedina institucija za

istoriju, kulturu, tradiciju i nacionalna pitanja autohtonih
Muslimana. Nijedna državna instiucija Crne Gore se nije bavila ovim pitanjima
Muslimana iako se finansiraju iz državnog budžeta u čijim prihodima
participiraju i Muslimani, kao i to da su autohtoni narod koji postoji i traje
oko 700. godina.

     Iz napisanog se
nedvosmileno zaključuje da je za Maticu crnogorsku moglo i može sve, a za
maticu muslimansku nije moglo niti sada moše išta, odnosno ne može ništa.

    Organima
uprvljanj, a posebno predsjedniku Matice, je neshvatljivo i nevjerovatno da ni
predsjednik Države, ni predsjednik Vlade dozvoljavaju da Matica muslimanska
Crne Gore jedina institucija za kulturu autohtonih Muslimana nema pravo na
Ustavom zajemčeno pravo materijalne pomoći koja bi godišnje iznosila svga
12.000,00€

    Matica se obraćala
predsjedniku Države, predsjedniku Vlade, predsjedniku DPS, Odboru za ljudska
prava i slobode i Delegaciji evropske komisije, ali sve je to bilo uzaludno.

   Ovo je poslednmje
obraćanje i traženje odgovora da li je Crna Gora država ravnopravnih i jednakih
naroda, da li je država sa vladavinom prava, da li je država u kojoj se
ostvaruju Ustavom zajemčena prava, odnosno sprovodi Ustav, da li je država u
kojoj nema nacionalne tihe asimilacije, nacionalne diskriminacije i
nejednakog  političkog, kulturnog i
nacionalnog položaja manjinskih naroda i  ostvarivanju ljudskih prava i sloboda
manjinskog muslimanskog naroda.

                                      TREĆE PITANJE

      Nacionalna diskriminacija zbog neautentične
zastupljenosti u Skupštini

(Član 9) i nesrazmjerne zaastupljenosti u javnim službama, organima
državne vlasti i lokalne samouprave,
a predstavnmivi drugih manjinskih
naroda Albanaca i Hrvata jesu, a pripadnici novonastalih Bošnjaka imaju poseban
povlašćen tretman.

    Pripadnici
manjinskog muslimanskog naroda su neautentično zastupljeni u Skupštini i
nesrazmjerno u javnim službama, organima državne uprave i lokalne samouprave
počev od Parlamentanih izboira 1996, godine. Od tada pa i sada Muslimanima DPS
daje, formalno, po jednog poslanika u Skupštini i, formalno, jednog ministra i
eventualno jednog rukovodioca neke institucije i direktora direktorata.

                                              
7.

     Na Parlamentarnim
izborim 2016, godine za poslaničku listu DPS je glaslo preko 12. birača
Muslimana, a za poslaničku listu Bošnjačke stranke novonastalih birača Bošnjaka
jedna trećina ili oko 11. hiljada, odnosno dva poslanička mandata. Na
parlamentarbnim izborima 2012. godine Bošnjačka stranka je imala 3. poslanička
mandata.

    Na parlamentarnim
izborima 2016. godine da nijesu bila tri poslanička mandata Musliman, uzalud bi
bila dva poslanika Bošnjačke stranke. Međutim, DPS je darivao Bošnjačku stranku
sa 10% funkciopnerskih radnih mjesta, a Muslimanima nijedno. Tako su na
funkcionerska mjesta ministara, ambasadora i rukovodilaca institucija,

 laih ministarstava,
došli brojni novonastali Bošnjaci bez ikakvog iskustva i spobonosti da
obavljaju te funkcije.

    Muslimani su izloženi priticima odricanja
svog nacionalnog identiteta i prihvatanja bošnjačkog, jer sa završenim
fakultetom u Rožajama se mogu zaposliti Muslimani

samo ako potpišu da su Bošnjaci i pristupe bošnjačkoj
stranci. Po telefonskom nalogu Husovića iz Podgorice u Rožajama se primaju na
posao, a ne zapošljavaju, jer nema šta da rade. Primjera radi. U Muzeju Ganića
kula prije dolaska na vlast Bošnjačke stranke u Rožajama 2012. godine radilo je
pet radnika. Sada ih ima zaposlenih 21. radnik. Nemaju šta da rade niti imaju  gdje da sjede pa su sklonili muzejske
eksponate i ubacili stolove i jedan broj stolica kojih nemaju za

 naizmjenično sjede.
Tako je u Komunalnom preduzeću, Biblioteci i organima uprave, gdje u jednoj kancelariji
sjede, a ništa ne rade, po pet i šest službenika.

    Postavlja se
pitanje, zašto su diskriminisani autoihtoni Muslimani Crne Gore koji postoje
više od 700. godina, koji su privrženi svojoj jedinoj domovini i državi Crnoj
Gori, lojalni i odani i doprinose karakteru multikulturalnosti,
multikonfesionalnosti i multinacionalnosti države. Pripadnici svih dugih
manjinskih naroda javno i prećutno govore da imaju i drugu svoju džavu pored
Crne Gore, talasaju zastave tih država, negiraju crnogroske državne simbole,
naciju, kulturu i dr., osim Muslimana.

     Miistarstvo za
ljudska i manjinska prava svojim godišnjim izvještajima koje usvaja Vlada i
Skupština ne prikazuju pojedinačno politički, kulturni i nacionalni položaj
pripadnika manjinskih narod, ne prikazuju kršenje člana 79 tačke 4, 6, 9 i 10
Ustava koje se odnose na pripadnike manjinskog muslimnskog naroda, iako je to
očigledno i nepobitne su činjenice.

     Čime se može
argumentovano garantovati i produžavati tiha nacionalna asimilacija od strane
ministra prosvjete,kada su nastavnim programima i užbenicima obuhvaćeni
tradicija, kultura i istorija svih drugih manjinskih naroda, osim autohtonog

manjinskog muslimanskog naroda, koji postoji preko 700.
godina i koji je za to vrijeme istorijskim evolutivnim procesom narodnosnof
oformljenja formirao svoju osobenu tradiciju, kulturu i nacionalni identitet. Ni sa
čime gospodine ministre prosvjete osim nacionalnom diskriminacijom.

                                                 
8.                 

                                        ČEVRTO
PITANJE

      Negiranje nacionalnog
identiteta autohtonih Muslimana i kolektivnog

                   nametanja
asimilatorskog bošnjačkog.

          Prema svim
etnogenetsskim, etnološkim, etnografskim, istorijskim i zvaničnim statističkim
podacima nikada u Bosni i Hercegovini niti izvan nje, domicilno hrišćansko
stanovništvo, u Bosni i Hercegovini pretežno Bogumili, koje je primilo islam,
nijesu imali vjerski niti nacionalni identitet Bošnjak.

Poveljom sultana Murata II, 1442.
godine,
domicilni hriišćni,  Bogumili
nijesu nazivaju bošnjacima nego Musolomanima. Zatim, 1568. godine, u dokumentu
sačinjenom u Zadru, se kaže: “Neki bosanski muslimani upisani su kao Musolomani
di Bossina”, Muslimani iz Bosne..

     U Crnoj Gori Danilovim
zakonikom iz 1855. godine, člnom 92,
Muhamedanci su dobili statud
“inoplemenika”, uz status “inovjernika”, što je prelazno rješenje ka
narodnosnom identitetu.

      Na Berlinskom kongresu 1878. godine
u Ugovoru naloženo je crnogroskoj Vladi kako da postupa prema Muslimani i time
se prvi put umjesto Muhamedanaca, upotrebljav vjerski identitet Musliman.
Obaveze Vlade Crne Gore nijesu imle samo vjerski nego i obrazovni, kulturni,
društveni, ljudska prava i slobod, imovinsk, ljudska

 prava i slobode,  što sve prevazilazi vjerska prava i obaveze i
poprima karakter premenskih i narodnosnih.

        U
Bosni io Hercegovini su se 1900. godine
okupili naučni radnici i
intelektualci i odlučili d se svi građani islmske vjeroispovijesti koji se
nacionalno izja

 Hvati, Crbi i drugi,
nacionalno izjašnjavaju kao Muslimani islamske vjeroispovijesti. To je
jednoglasno prihvaženo u Bosni i izvan Bosne i uvažaano kao zvani nacionalni
identitet..

U Kraljevini Srba, Hrvata i
Slovenaca
, na osnovu Senžermenskog ugovora o miru 1919. godine, Ugovorom
o zaštiti manjina  2020. godine,
muslimanska vjerska manjina dobila je statu etno-nacionalne manjine.

     U Kraljevini
Jugoslaviji postojala je Jugoslovnska muslimanska stranka koja je bila u
koaliciji sa Nikolom Pašićem i imala je poslanike u Skupštini.

     Nakon toga na Osnivačkom
konkresu ujedinjenja KPJ
je prihvaćen nacionalni identitet Musliman. Zatim
je KPJ 1937. godine
zazela stav o nacionalnom identittu Muslimana. Na
Zemaljskoj konferenciji KPJ 1940. godine
u nacionalnoj strukturi učesnika
su i Muslimani. U Proglasu 1041. godine objavljenom u “Proleteru” 1941.
godine  pozivaju se na ustanak
pojedinačno narodi, među kojima su i Muslimani. U toku NOB-e Muslimani su
učestvovali u partizanima, postajali heroji, rukovodioci partizanskih jedinica
i posebne su Muslimnske vojne formacije. Tako postoje   Muslimani sve do konačnog rješenja
nacionalnog statusa na  Drugom
zasijedanju AVNOJ-a 1943. godine.  
 

                                              
9.

      U svim popisima
stanovništva od 1910. do 1991. goine nikada u Bosni niti drugim republikama i
pokrajinama u nacionalnoj strukturi stanovništva nije bilo Bošnjaka.

       Znači, naučno,
istorijski, etnogenetski, etnografski i zvanično nikada nije postojao vjerski
niti nacionalni identitet Bošnjaka u Bosni niti izvan Bosne.

      Prvi put se
nacionalni identitet Bošnjak nelegitimnmo, nelegalno i suprotno ustavnim,
zakonskim i međunarodnim pravnim normama o ljudskim pravima i slobodama pojavio
na nelagalnom i nelegitimom  tzv.
Svebošnjačkom saboru održanom u Sarajevu 1993. godine. Na ovom skupu, koji je
okupio svega triudesetak ljudi,  manjina
je odlučila da se nacionani identitet Musliman kolektivno preimenuje u Bošnjaka
u Bosni i izvan Bosne.

    To su Muslimani
izvan Bosne, posebno Srbije i Crne Gore prihvatili prije nego Muslimani u
Bosni, nekritički, olako i lakoumno, Šerbove istorijske
prevare, falsifikate i laži, kako to reče bivši reis Bosne Ceric  na jednom skupu u Prijepolju  obećavši osnivanje Bošnjačke države Sandžak.
Na pitanje zašto nije osnovao Bošnjačku državu Bosnu nego hoće sandžak, on je
odgovorio. Zato što Muslimani izvan Bosne olako, lakoumno, prihvataju i
vjeruju, dok su bosanci Muslimani bandoglavi i tvrdoglavi i ne vjeruju olako prevarama
i lažima kao što vjerujete vi.

     Pošto je
svestranu propagandu neko dobro finansirao u Crnoj Gori  Šerbo Rastoder se stavio na čelo kao
organizator, strateg i lažni propagaor, pod firmom časopis Almanah i u,
navodnoj, saranji sa Forumom Bošnjaka, čiji predsjednik je njegov bliski rođak.
On uoči popisa stanovništa organuzuje nelegalan i nelegitiman asimilatorski Radni
sto na kojemu donosi asiilatorku-

           Deklaraciju
da je naziv Bošnjak istorijski utemeljeno i adekvatno ime i za dio ovog naroda
koji živi u Crnoj Gori”

      Znači u pitanju je
asimilatorska, neustavn, nezakoita i suprotna međunarodnim pravnim normama o
ljudskim pravila i sloboama koja su pojedinačna i niko nema pravo da vrši
kolekvitno nacionalno preimnovanje jednog naroda. Radi seo krajnje
drskoj,zlonamjernoj, licjemjerno, malicioznoj Deklaraciji koju je trebalo
držano tužilašto poništiti po službemnoj družnosti.

      Kako se može
vraćati Musimanima Crne Gore nešto što nikada nijesu bili niti su dada,
bošnjaci. To mi liči iureku Mađarskog ekoomiste na pitanje šta su vaućeri.On je
odgovorio. “Dahem ti ništa, uzmi šta hoćeš”.

      U Crnoj Gori
nema parira na kome piše da su se domicilni hrišćani koji su primili islam
ikada nazivali, vjerski niti nacionalno, bošnjaci. Oni su naziuvani poturice,
turkuše, poturčenjaci, zvanično Muhamedanci i konačno Muslimni kao nacionalni
identitet.

     Služeći se
prevarama, falsifikatima i lažima koje su mu emitovali mediji, posebno Vijesti
liji je suvlasnik, kao i još neki drugi privatni, a dijelom i Televizija Crne
Gore, a muslianski prestavnici Matice muslimanske nijesu mogli dobiti prostor
za kazivanje istine.

        Nikada u Crnoj Gori nije bio u upotrebi
termin Bošnjak, vjerski niti nacionani. 

 Šerbo je u lažnoj
propagandi zloupotrijebio njegoševu prpisku, istjnutim riječima, što je
ispravio istoričar Živko Andrijašević koji je kaza da je Njegoš govorio:” da bošnjake
 naziva tako iz mjesta u kojemu žive”,
što je tačko. Njegoš u diplomatskoj prepisci

                                                
10.       

 1835  nije mislio na Bošnjake kao na nacionalni
identitet, jer se u Evropi prvi put termin nacija upotrebljava u Francuskom
Akademskom rječniku 1893. godine.

 Narod u Crnoj Gori je
kroz promocije časopisa Almanah po opštinama olako, lakoumno, prihvatio to što
je Šerbo govorio, a predstavnici Matice muslimanske nijesu mogli dobiti prostor
u medijima da kažu istinu, što je za negativnu posledicu imalo najveće
stradanje u svojoj istoriji Musliman, jer je 
nestalo  preko 50. hiljada na

 popisu stanovništva
2003. i još 5.000. na popisu stanovništva 2011. tko da su svedeni ne nešto
preko 20. hiljada ili svega 3,31% stanovništva, sa 14,57% na popisu 1991.
godine.

     Šerbo je
reklamirao da je Deklaraciju potpisalo 138 potpisniia od oko 90. hiljada po
pppisu 1991. godine. Za r njih 128, mogu da nametnu tuži nacionani identitet
preostalim Muslimanima. Među potpisnicima Deklaracij, koja je potpisivana na
ulicama, u kafanama, kod studenata, po kućama i svuda među kojima su bile i
žene potpisnika, rukovodioci institucij, predsjedninici Opštinskih odbra DPS,
poslanici izabrani kao Muslimani, li su zadržali poslanička mjesta i plate i dr.

      Šerbo je u oči
popisa stanovništva 2003. godine javno širio laži da se Muslimani u popisu ne mogu
pisati kao Muslimani več kao Crnogorci, Srbi ili Bošnjaci, što je narod povjerovao,
jer reagovanje predsjednika Matice mediji nijesu htjeli objaviti.

      Demokratska
partija socijalista je tolerantno, ignorantski posmatrala šta se dešava i nije
pružila zaštitu Muslimni koji su u nju politički organizovni da ih spasi od
bošnjačke asimilacije.

     Ovakav odnos
rukovodstva DPS će se odlomiti o njihovu glavu, kad tad, jer su izgubili
vjerne, obane i privržene jedinoj državi Crnoj Gori, za ratliku od novonastalih
Bošnjaka koji već počeli da im postavljaju zahtjeve, da ih uslovljavaju i to će
činiti u

 svakoj prilici, jer
gledaju samo svoj interes u nuske na stvarabhe boošnjačkog entiteta Sabdžak na
štetu Crne Gore. Ali DPS ih nagrađuje poklananjem rukovodećih mjesta na kojima
dolaze nesposobni ljudi, početnici.

     Crn Gora je
napravila presedan, jer je jedina država izvan Bosne i Hercegovine koja je u
Ustavu upisala Bošnjake i dala im beneficije od 10% poslanički, članova

 vlade i drugih
funkcionerkih mjesta, a Muslimanima jednog poslanika i jednog člana Vlade.

     Nadam se da će se
i Muslimani jednog dana osvijestiti i shvatiti nekorektan i ignorantaki odnos
DPS prema njima.      

    Ministarstva prosvjete,
kulture, ljskih i manjinskih prava, pore toga što ne sprovode Ustavom zajemčena
prava i nadležnosti propisnih zakonima, ne sprovode ni Zakon o i zabradni
diskriminacije. Ove zakone ne sprovode ni ministarstva pravde, javne uprave. O
prednjem je obnaviješten predsjednik Vlad, ali se zadovoio traženjem odgovora
od ministara koji su dali neosnovane odgovore i svi su timeiskazali da neće da
sprovode Ustavom zajemčena prava.

     Ministarstvo za
ljudska i manjinska prava ne analiza ostvarivanje odredaba člana 2, 9, 15, 31,
33 i 35  niti ostvarivanje Vladine
strategije manjinske politike. Ono posebno ne prati (ne) rad manjinskih savjeta
koji troše velikeiiznose sredstava nenamjenski, jer ne ostvaruju nadlećnosti
propisane članom 35 Zakona o manjinskim pravima i slobodama, Članom 79 Ustava
zajemčenih prava niti Vladinu strategiju manjinske politike.

                                                  
11.      

     Ministarstvo za
ljudska i manjinska prava je dužno da svojim izvještajima kritički ocjenjuje
neostvarivanje zakonom propisanih normi i Ustavom zajemčenih prava i o tome
obavještava Vladu i SDkupštinu, što ne čini.

     Ovo Ministarstvo
je na traženje predsjednika Vlade zašto ne ostvaruje Zakon o manjinskim pravima
i sloodama, Zakon oupravnom postupku, Ustavom zajemčena prava i Vladinu
strategiju manjinske politike u odnosu na manjinski muslimanski narod,
odgovorilo prilazom sredstava koja je Matica dobila u realizaciji projekata,
kao da je to od njega traženo. Ne može se poisatovjećivati članom 79 tačkom 6
Ustava zajemčeno pravo materijalnepomoći države, sa finansiranjem projekata
Fonda za zaštitu i ostvarivanje manjinskih prava.

     Ministasrtvo
je dužno da ostvari član 79 tačku 6 Ustava o materijalnoj pomoći države, jer se
radi o kulturnom udruženju, a finansira vjerska udruženja. Po kom osnovu
finansira vjerska udruženja a neće da riješi materijalnu pomoć države kulturnom
udruženju manjinskog muslimanskoig naroda, kada je Ustavna norma decidna a
Matica ispunjava uslove.

    Na osnovu
napisanih nepobitnih činjenica da se zaključiti da država Crna Goa ne
funkcioniše u svim segmentima, da se ni nakon 12. godina od donošenja ne
ostvaruju Ustavom zajemčena prava pripadnika manjinskog muslimanskog naroda i
da ne vlada vladavina prava, ako ministri mogu samovoljno da ne sprovode
Ustavom zajemčena i zakonima propisana prava i slobode svih građan, konketno
pripadnika manjinskog muslimansklog naroda.

     Iako se ne
očekuje neposredno angažovanje i traženje od ministara da sprovode Ustavom
zajemčena i zakonima propisana prava pripadnika manjinskog muslimanskog naroda,
već uobičaeno traženje mišljenja pomenutih ministarstava koja su neosnovna, ali
se uvažavaju i negativni procesi političkog, kulturnog i

 nacionalnog položaja
Muslimana nastavljaju u 21. vijku i ne bi bilo iznenađenje da dočekaju 22. vijek.

      Iz napisanog i
stvarnog stanja, intenziteteta i kontinuiteta nezadovoljavajućeg djelovanja
Savjeta muslimanskog naroda i odbijanja njegovog predsjednika na svestranu
saradnju sa Maticom muslimanskom Crne Gore, m ogući doprinos poboljšanju
političkog, kulturnog i nacionalnog položaja manjinskog muslimanskog naroda
moguć je:

  1. Da Matica muslimanska nastavi sa intenzittom i
    kontinuitetom djelovanja i  sa naučno
    istraživačkim radom.
  2. Da Savjet muslimanskog naroda ostvaruje Zakonom
    propisane nadležnosti i statutom uzvrđenih ciljeva i zadataka, tako što će na
    na svojim sjednicama razmatrati politički, kulturni i nacionalni status
    manjinskog muslimanskog naroda, jer to nije radio ni u trećem mandatu.
  3. Neminovno je političko organizovanje  osnivanjem Nacionalne muslimanske partije koja
    ima u političkom sistemu status subjekta i politički bi djelovala kao što
    djeluju partije drugih manjinskih naroda.         

     Predsjednik
Matice muslimanske Crne Gore Samostalnog udruženja u oblsti kulture manjinskog
muslimanskog naroda je voljan odazvati se pozivu na razgovor radi dokazivanja istinitosti
napisanog.

PRILOG: Ko smo mi Muslimani                                            Predsjednik                                                        

                       Crne Gore                                     Akadmik dr.oec. Avdul  Kurpejovi

                       (Knjiga)



About the Author

admin





Matica muslimanska Crne Gore